اهداف :

1-   نجات جان مصدوم

2-   جلوگیری از وخیمتر شدن وضعیت مصدوم

3-   تسریع در امر بهبودی مصدوم

 

ویژگی های امدادگر: اموزش دیده،خونسردی همراه با سرعت عمل،ابتکار عمل ،...

وظایف امدادگر :

مهمترین وظیفه امدادگر هنگام کمک به دیگران حفظ سلامت وایمنی برای خود

امدادگر می باشد .

اولین وظیفه امدادگر هنگام ورود به صحنه حادثه ارزیابی صحنه حادثه می باشد .

1-   ارزیابی موقعیت و صحنه حادثه

 

2-   ارزیابی مصدوم   ............    1-   ارزیابی اولیه ...شامل ABCD

                                         2-   ارزیابی ثانویه  

A   -  بررسی راه هوایی   ( پاک کردن و باز کردن راه هوایی )

B  – تنفس مصنوعی

C – جریان خون

D – کنترل خونریزی

 

ABC   =       CPR & CPCR به این سه مرحله احیائ قلبی- ریوی نیز

 گفته می شود .

ارزیابی موقعیت :

1- حفظ ایمنی : برای خود و اطرافیان

2- بررسی نوع حادثه ، تعداد مجروحین ،اولویت بندی ، ارام کردن اطرافیان، کمک خواستن از

 دیگران، تماس با اورژانس

-          اگر تعداد مصدومین زیاد باشد باید عملی به نام تریاژ صورت پذیرد ولی اگر تعداد مصدومین کم باشد

اقدامات  زیر را انجام میدهیم

ارزیابی مصدوم :   

1 – سطح  هوشیاری مصدوم    1- هوشیار           2- نیمه هوشیار            3 – بی هوش

سطح هوشیاری را با کمک سه عمل صدا کردن همراه با تکان آهسته شانه های مصدوم  و

در صورت عدم واکنش تحریک دردناک روی پیشانی مصدوم ، سطح هوشیاری را بررسی

می کنیم ،تحریک دردناک طوری نباشد که باعث آسیب به پوست مصدوم شود .

مصدوم بی هوش است :   انجام مراحل ABC

A  : Air Way

 1- پاک کردن راه هوایی :  با استفاده از دو انگشت اشاره ومیانی ،  که بهتر است ابتدا پوششی از پارچه

تمیز دور ان بپیچیم و یا دستکش داشته باشیم ، دو انگشت را از یک گوشه دهان وارد کرده و سپس درون

 دهان به صورت چرخشی می چرخانیم و در صورت وجود شیئی خارجی انگشتان را به صورت قلاب زیر

جسم قرار داده و بیرون می کشیم  (وقت زیادی صرف این کار نمی کنیم )

2 - باز کردن راه هوایی : به کمک  1- مانور سر عقب چانه بالا

                                           2- فشار به فک

مانور سر عقب چانه بالا  : به اينصورت که يک دست روي پيشاني قرار گرفته و آنرا به آرامي به عقب بکشيد و با نوک انگشتان مياني و نشانه دست ديگر که در زير چانه قرار ميگيرد همزمان چانه را بالا ببريد .    

- نکته :      

- قبل از باز کردن راه هوایی به کمک مانور سر عقب چانه بالا باید مهره های گردنی از لحاظ وجود شکستگی ، بر آمدگی ،تورم و یا هر نوع خونریزی که نشانه اسیب به مهره ها می باشد باید بررسی شود و در صورت وجود آسیب از روش دوم اشتفاده مینماییم .

- زمانی از روش دوم استفاده می کنیم که اسیب مهره های گردنی وجود داشته باشد .

3-  بررسی تنفس  ( آیا مصدوم نفس می کشد )

برای بررسی از سه حس لامسه ، بینایی و شنوایی استفاده مینماییم به این طریق که گوش و صورت خود را نزدیک دهان و بینی مصدوم گرفته و با چشممان حرکت قفسه سینه بیمار را نگاه می کنیم در صورت عدم وجود تنفس باید به مصدوم تنفس مصنوعی بدهیم .

  •       به بالا و پايين رفتن قفسه سينه نگاه کنيد .
  •        به صداي تنفسي دهاني بيمار گوش کنيد .
  •         هواي باز دمي را روي گونه هايتان حس کنيد .

نکته : زمان لازم جهت بررسي وجود تنفس ، دست کم 10 ثانيه مي باشد .

B – تنفس مصنوعی (Breathing)

          اگر بيمار قادر به نفس کشيدن نباشد تنفس مصنوعي (تنفس دهان به دهان) را شروع کنيد . به اين ترتيب که :

  مطمئن شويد که سر بيمار به عقب برگشته وچانه اش بالا مي باشد. (شکل 2)

 با انگشت شست و نشانة دستي که روي پيشاني قرار دارد قسمت نرم بيني را گرفته و فشار دهيد تا بسته شود

درحاليکه هنوز چانه بيمار را بالا نگه داشته ايد اجازه دهيد دهان بيمار مقداري باز شود .

 يک نفس عميق بکشيد و لبهاي خود را بر روي اطراف دهان بيمار قرار دهيد و مطمئن شويد که لبهاي شما دور تا دور لبهاي بيمار قرار دارد .

  هوايي که در ريه هاي خود محبوس کرده ايد با قدرت ولي آرام به دهان بيمار بدميد و در همين حال به قفسه سينه بيمار نگاه کنيد و از اتساع ريه ها مطوئن شويد مدت زمان دميدن شما 5/1 – 1 ثانيه است (مطابق شکل)

    وقتي بالا رفتن قفسه سينه را مشاهده کرديد عمل دميدن را متوقف نموده و دهان خود را کنار ببريد . و دستان خود را از روي بيني بيمار برداشته اجازه بدهيد هوا خود به خود خارج شود و سپس تنفس ديگري را شروع کنيد .

  اجازه بدهيد قفسه بيمار بطور کامل تخليه شود و حدود 3 ثانيه براي دوره دم و بازدم زمان لازم است در اين حالت نيز قفسه سينه را نگاه کنيد و از حرکت قفسه سينه به پايين مطمئن شويد .

وقتي هوا تخليه شد خود را براي تنفس بعدي آماده کنيد .

    يک نفس عميق کشيده و در حاليکه لب هاي خود را اطراف بيني بيمار قرار داده ايد ، به داخل بيني او بدميد . بقيه مراحل شبيه روش تنفس دهان به دهان است .

   اگر بدنبال 2 تنفس قفسه سينه به بالا حرکت کرد ،خمرحله بعدی یعنی بررسی جریان خون را اجرا مینماییم

  C-  ارزیابی جریان خون

 جريان خون بيمار را بررسي کنيد بدين ترتيب که وجود هرگونه ، حرکت ، رنگ  پوست طبيعي و پاسخ به سؤال نشان دهنده وجود جريان خون مي باشد

در غیرایصورت نبض هاي شريان گردني را لمس کنيد

براي احساس نبض 10 – 5 ثانيه وقت صرف کنيد تا از وجود ايست قلبي مطمئن شويد . پس از تنفس مصنوعي در حاليکه با يک دست به نگه داشتن سر به عقب ادامه مي دهيد دست ديگرتان را در مرکز گردن روي نبض گردني قرار دهيد و به آرامي فشار داده و آنرا چک کنيد .

1- نبض دارد : اگر نبض وجود دارد فقط تنفس مصنوعي را ادامه دهيد هر  5 – 4 ثانيه يک تنفس داده اما بايد هر دقيقه نبض چک شده و هر بار بيش از 10 ثانيه اين عمل طول بکشد .

2- نبض ندارد : ماساژ قلبي را شروع کنيد – به این صورت که ابتدا محل ماساژرا که دو انگشت بالاتر از زائده انتهایی یا تیزی جناغ می باشد را پیدا کرده وسپس بر روي بيمار خم شده به طوريکه شانه هاي شما به طور مستقيم در امتداد آرنج ها باشد . مواظب باشيد که دستان از ناحيه آرنج خم نشود و به طور عمود روي جناغ سينه به پايين فشار آورده (از نيروي وزن جهت اين فشار استفاده شود) به طوريکه نيروي وارده (4 الي 5 سانتيمتر) قفسه سينه را پايين بياورد . حرکت غلط يا شديد خطرناک بوده و ممکن است باعث صدمه به بيمار گردد .

فشار را برداشته ولي موقعيت دستهايتان را بر روي بيمار به همان حالت نگه داشته و دست نبايد از قفسه سينه جدا شود . سرعت ماساژ 100 بار در دقيقه مي باشد .

    مرحله فشار مي بايست طوري تنظيم شود که زمان فشردن و آزاد سازي با هم برابر است از روش شمردن استفاده شود.

 

     اگر بيمار حرکتي انجام داد يا تنفس خود به خود داشت نبض گردني را چک کنيد . در غير اينصورت احياء قلبي را قطع نکنيد .

نکته : براي انجام احيا< قلبي ريوي بيمار بايستي بر روي يک سطح سخت مثل کف اتاق يا يک تخته چوبي دراز کشيده باشد.

در احيائ يک نفره : ( 2 : 30 )

احياء مي بايستي به وسيله 2 تنفس مصنوعي شروع شود و سپس 30 ماساژ قلبي انجام گردد .,  این اقدام باید تا چهار سیکل ،بدون کنترل نبض و تنفس ادامه یافته و سپس اقدام به بررسی تنفس و نبض مصدوم می نماییم .

در احياء دو نفره که موثرتر از احياء يک نفره مي باشد اولين احياءگر با دو تنفس و به دنبال آن دومين احياءگر ماساژ قلبي را شروع کند و 5 ماساژ قلبي را انجام داده و با صداي بلند بشمرد

و در  پايان هر 5 ماساژ احياءگر دوم مي بايست فقط به اندازه زمانيکه احياءگر اول دميدن را انجام مي دهد استراحت کند و او نبايد حتي دستش را از روي قفسه سينه بردارد .