کمکهای اولیه - FIRST AID
اهداف :
1- نجات جان مصدوم
2- جلوگیری از وخیمتر شدن وضعیت مصدوم
3- تسریع در امر بهبودی مصدوم
ویژگی های امدادگر: اموزش دیده،خونسردی همراه با سرعت عمل،ابتکار عمل ،...
وظایف امدادگر :
مهمترین وظیفه امدادگر هنگام کمک به دیگران حفظ سلامت وایمنی برای خود
امدادگر می باشد .
اولین وظیفه امدادگر هنگام ورود به صحنه حادثه ارزیابی صحنه حادثه می باشد .
1- ارزیابی موقعیت و صحنه حادثه
2-
2- ارزیابی ثانویه
A - بررسی راه هوایی ( پاک کردن و باز کردن راه هوایی )
B – تنفس مصنوعی
C – جریان خون
D – کنترل خونریزی
گفته می شود .
ارزیابی موقعیت :
1- حفظ ایمنی : برای خود و اطرافیان
2- بررسی نوع حادثه ، تعداد مجروحین ،اولویت بندی ، ارام کردن اطرافیان، کمک خواستن از
دیگران، تماس با اورژانس
- اگر تعداد مصدومین زیاد باشد باید عملی به نام تریاژ صورت پذیرد ولی اگر تعداد مصدومین کم باشد
اقدامات زیر را انجام میدهیم
ارزیابی مصدوم :
1 – سطح هوشیاری مصدوم 1- هوشیار 2- نیمه هوشیار 3 – بی هوش
سطح هوشیاری را با کمک سه عمل صدا کردن همراه با تکان آهسته شانه های مصدوم و
در صورت عدم واکنش تحریک دردناک روی پیشانی مصدوم ، سطح هوشیاری را بررسی
می کنیم ،تحریک دردناک طوری نباشد که باعث آسیب به پوست مصدوم شود .
مصدوم بی هوش است : انجام مراحل ABC
A :
1- پاک کردن راه هوایی : با استفاده از دو انگشت اشاره ومیانی ، که بهتر است ابتدا پوششی از پارچه
تمیز دور ان بپیچیم و یا دستکش داشته باشیم ، دو انگشت را از یک گوشه دهان وارد کرده و سپس درون
دهان به صورت چرخشی می چرخانیم و در صورت وجود شیئی خارجی انگشتان را به صورت قلاب زیر
جسم قرار داده و بیرون می کشیم (وقت زیادی صرف این کار نمی کنیم )
2 - باز کردن راه هوایی : به کمک 1- مانور سر عقب چانه بالا
2- فشار به فک
مانور سر عقب چانه بالا : به اينصورت که يک دست روي پيشاني قرار گرفته و آنرا به آرامي به عقب بکشيد و با نوک انگشتان مياني و نشانه دست ديگر که در زير چانه قرار ميگيرد همزمان چانه را بالا ببريد .
- نکته :
- قبل از باز کردن راه هوایی به کمک مانور سر عقب چانه بالا باید مهره های گردنی از لحاظ وجود شکستگی ، بر آمدگی ،تورم و یا هر نوع خونریزی که نشانه اسیب به مهره ها می باشد باید بررسی شود و در صورت وجود آسیب از روش دوم اشتفاده مینماییم .
- زمانی از روش دوم استفاده می کنیم که اسیب مهره های گردنی وجود داشته باشد .
3- بررسی تنفس ( آیا مصدوم نفس می کشد )
برای بررسی از سه حس لامسه ، بینایی و شنوایی استفاده مینماییم به این طریق که گوش و صورت خود را نزدیک دهان و بینی مصدوم گرفته و با چشممان حرکت قفسه سینه بیمار را نگاه می کنیم در صورت عدم وجود تنفس باید به مصدوم تنفس مصنوعی بدهیم .

-
به بالا و پايين رفتن قفسه سينه نگاه کنيد .
-
به صداي تنفسي دهاني بيمار گوش کنيد .
-
هواي باز دمي را روي گونه هايتان حس کنيد .
نکته : زمان لازم جهت بررسي وجود تنفس ، دست کم 10 ثانيه مي باشد .
B – تنفس مصنوعی (Breathing)
درحاليکه هنوز چانه بيمار را بالا نگه داشته ايد اجازه دهيد دهان بيمار مقداري باز شود .

وقتي هوا تخليه شد خود را براي تنفس بعدي آماده کنيد .
C- ارزیابی جریان خون
جريان خون بيمار را بررسي کنيد بدين ترتيب که وجود هرگونه ، حرکت ، رنگ پوست طبيعي و پاسخ به سؤال نشان دهنده وجود جريان خون مي باشد
در غیرایصورت نبض هاي شريان گردني را لمس کنيد

براي احساس نبض 10 – 5 ثانيه وقت صرف کنيد تا از وجود ايست قلبي مطمئن شويد . پس از تنفس مصنوعي در حاليکه با يک دست به نگه داشتن سر به عقب ادامه مي دهيد دست ديگرتان را در مرکز گردن روي نبض گردني قرار دهيد و به آرامي فشار داده و آنرا چک کنيد .
1- نبض دارد : اگر نبض وجود دارد فقط تنفس مصنوعي را ادامه دهيد هر 5 – 4 ثانيه يک تنفس داده اما بايد هر دقيقه نبض چک شده و هر بار بيش از 10 ثانيه اين عمل طول بکشد .
2- نبض ندارد : ماساژ قلبي را شروع کنيد – به این صورت که ابتدا محل ماساژرا که دو انگشت بالاتر از زائده انتهایی یا تیزی جناغ می باشد را پیدا کرده وسپس بر روي بيمار خم شده به طوريکه شانه هاي شما به طور مستقيم در امتداد آرنج ها باشد . مواظب باشيد که دستان از ناحيه آرنج خم نشود و به طور عمود روي جناغ سينه به پايين فشار آورده (از نيروي وزن جهت اين فشار استفاده شود) به طوريکه نيروي وارده (4 الي 5 سانتيمتر) قفسه سينه را پايين بياورد . حرکت غلط يا شديد خطرناک بوده و ممکن است باعث صدمه به بيمار گردد .
فشار را برداشته ولي موقعيت دستهايتان را بر روي بيمار به همان حالت نگه داشته و دست نبايد از قفسه سينه جدا شود . سرعت ماساژ 100 بار در دقيقه مي باشد .

نکته : براي انجام احيا< قلبي ريوي بيمار بايستي بر روي يک سطح سخت مثل کف اتاق يا يک تخته چوبي دراز کشيده باشد.
در احيائ يک نفره : ( 2 : 30 )
احياء مي بايستي به وسيله 2 تنفس مصنوعي شروع شود و سپس 30 ماساژ قلبي انجام گردد ., این اقدام باید تا چهار سیکل ،بدون کنترل نبض و تنفس ادامه یافته و سپس اقدام به بررسی تنفس و نبض مصدوم می نماییم .
در احياء دو نفره که موثرتر از احياء يک نفره مي باشد اولين احياءگر با دو تنفس و به دنبال آن دومين احياءگر ماساژ قلبي را شروع کند و 5 ماساژ قلبي را انجام داده و با صداي بلند بشمرد
و در پايان هر 5 ماساژ احياءگر دوم مي بايست فقط به اندازه زمانيکه احياءگر اول دميدن را انجام مي دهد استراحت کند و او نبايد حتي دستش را از روي قفسه سينه بردارد .
تمام مدلهای آماری اشتباه، ولی تعدادی از آنها مفید میباشند